نشان دادن
کفشهای غیررسمی به طور فزایندهای به یک جزء مهم از سبک زندگی روزمره تبدیل میشوند. با روشن شدن جهت باد اوقات فراغت، تعداد بیشتری از شرکت های کفش نمی توانند منتظر هجوم به این سرزمین ثروت باشند. همه منتظر تحقق رویاهای خود هستند، اما واقعیت همیشه ما را با مشکلات یکی پس از دیگری درک می کند: همیشه بین رویاها و واقعیت شکافی وجود خواهد داشت که عبور از آن آسان نیست. طرز تفکر، اعمال متفاوتی را ایجاد می کند و اعمال مختلف، سرنوشت های متفاوتی را رقم می زند. در مسیر برندسازی، هرکسی با شرایط متفاوت خود مواجه است. با گذشت زمان، برخی از برندها قوی تر و برخی در حال افول هستند. اینکه چگونه در رقابت شدید بازار شکست ناپذیر باشیم، برای بسیاری از شرکت ها به یک وظیفه ضروری تبدیل شده است. هیچ چراغی برای هدایت آینده وجود ندارد، تنها کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که به همه یادآوری کنیم که سرعت خود را مکث کنند، چمدانهایمان را با دقت بررسی کنیم و ببینیم آیا چیزی را در عجله جا گذاشتهایم یا خیر.
موقعیت نامشخص
در ابتدای توسعه بازار کفش های راحتی، برای استفاده سریع از فرصت های بازار، برخی از شرکت های تولید کفش های کژوال کار خوبی از مزایا و معایب خود، شرایط بازار، تحلیل حالت گسترش کانال، انجام ندادند. به طور گسترده ای گسترش شبکه، تعداد زیادی از توزیع، بدون تمرکز بر کل خط حمله، و ویژگی های خود را تشکیل نمی دهد، و انبار موجودی نهایی اجتناب ناپذیر بود. همه اینها باعث می شود برند با معضل حذف شدن از بازار مواجه شود. هدف ما کجاست؟ ما چه میخواهیم؟ بدون هدف، فقط یک مسئله زمان است که ما به جلو بشتابیم و بخار تمام شود.
محصول متوسط است
اگرچه توسعه اولیه برندهای کفش معمولی تحت پرچم انقلاب معمولی است، اما به دلیل جذب فناوری و اطلاعات روند معمولی، مجبور هستند به سرعت با سرعت بازار پیش بروند. طراحی محصول متوسط است، محتوای تکنولوژی بالا نیست و نمی تواند سبک و شخصیت خاص خود را در مدت زمان کوتاهی شکل دهد و داشتن مزیت رقابتی در بازار رده بالا دشوار است.
علاوه بر این، پیوند طراحی ضعیف است، محصول بیش از حد مجرد، قدیمی است، و صرفاً بر اساس سن به عنوان مبنای تقسیم بندی بازار، به جای برنامه ریزی و تقسیم کلی سیستماتیک، رقابت پذیری بالایی در بازار ندارد. اگر ریشه ها عمیق نباشند، برگ ها شاداب نیستند. بدون محصولات با کیفیت بالا به عنوان پایه و بدون موقعیت نام تجاری منحصر به فرد، تشکیل یک پایه بازار محکم دشوار است و نمی توان در مورد قدردانی و تایید مصرف کننده صحبت کرد.
کنترل کانال
به عنوان یک برند کفش، برندهای کفش معمولی نیازهای بیشتری برای درک مزایای کانال دارند. از آنجایی که کفشهای غیررسمی محتوای بیشتری برای نمایش دارند، هر کانال فروش برای توسعه خودش مناسب نیست و نسبت کانال فروشگاههای تخصصی و فروشگاههای بزرگ باید به دقت هماهنگ شود. تعداد قابل توجهی از مارک های کفش گاه به گاه وجود دارد که به موقعیت نام تجاری متکی هستند، به سادگی به کانال فروشگاه بزرگ بروید، رقابت بسیار شدید است، اگر نام تجاری به اندازه کافی قوی نباشد، نمی تواند با ارائه دهنده کانال در همان موقعیت همکاری کند. این مشکل رایجی است که برندهای کفش غیررسمی داخلی با آن مواجه هستند.
مدل بلندمدت تک کاناله یک سیستم مدیریت خرده فروشی کامل و علمی برای شرکت های کفش معمولی تشکیل نداده است. پس از سال 2016، اگر مدیریت خرده فروشی پایانه به خوبی انجام نشود، در نهایت در رسیدن به جهش برند ناکام خواهد بود.
قطع ارتباط فرهنگی
برند کفشهای گاه به گاه مفهومی از پوشیدن را تفسیر میکند که با ارتدوکس و جدیت متفاوت است، و حتی اشارهای به یوپی دارد. بنابراین فرهنگ برند کفش های راحتی باید متنوع، فعال و رنگارنگ باشد. بسیاری از شرکت های داخلی کفش های گاه به گاه ترکیبی از برند و مدل کسب و کار تولیدی هستند، در این حالت، شکل گیری فرهنگ نام تجاری و فرهنگ شرکت ارتباط نزدیکی دارد. می توان گفت فرهنگ سازمانی زیربنای شکل گیری فرهنگ برند است. هیچ مفهومی از اوقات فراغت در کل شرکت وجود ندارد و نحوه پرورش فرهنگ برند تنها می تواند در اختیار آژانس های تبلیغاتی باشد. بنابراین، تعجب آور نیست که برخی از شرکت های اوقات فراغت نتوانسته اند در مفهوم اوقات فراغت مورد حمایت خود ریشه دوانند.
در مرحله اولیه توسعه، یک چیز ناگزیر با چنین و چنان مشکلاتی روبرو خواهد شد. مشکل وحشتناک نیست، چگونگی حل مشکل مهمترین چیز است. صنعت کفشهای غیررسمی امروزی مانند طلوع خورشید گرم است و آینده روشنتر است. مشکل داشتن چیز خوبی است، یعنی هنوز جای توسعه و پیشرفت وجود دارد. به عبارت دیگر، کدام شرکت ابتدا مشکلات صنعت را کشف کرده و ابتدا آنها را حل می کند، سپس آن شرکت گام بزرگی در مسیر توسعه برند برداشته است. در عین حال، ما باید متوجه باشیم که هیچ راز دیگری برای به دست آوردن جایگاهی محکم در صنعت کفشهای معمولی وجود ندارد، جز اینکه نقشه راه پیشرفت را به صورت زمینی برنامه ریزی کنیم و قدم به قدم جلو برویم. اگر هدف خیلی بلندپروازانه و فاقد پشتوانه عملی باشد، هدف ناگزیر تبدیل به یک صحبت پوچ خواهد شد.
